Hepatitissoorten en behandeling
Virale hepatitis
Een virale hepatitis betekent een ontsteking van de lever ten gevolge van een virale infectie. Deze infectie kan acuut of chronisch zijn indien de infectie langer dan 6 maanden aanwezig is.
Er zijn verschillende virussen die een leverontsteking kunnen veroorzaken zoals Hepatitis A, Hepatitis B, Hepatitis C, Hepatitis E, Cytomegalovirus of het Epstein-Barr virus. Er zijn verschillen tussen deze virussen op de manier waarop de besmetting optreedt, het riscio op evolutie naar een chronische infectie en de behandeling.
Het beloop van een acute virale hepatitis kan gepaard gaan met klachten van koorts, buikpijn, gewrichtspijnen en geelzucht. In de meeste gevallen is de behandeling ondersteunend en geneest de infectie spontaan.
Een infectie met Hepatitis B en C kan evolueren naar een chronische infectie.
Hepatitis B
Hepatitis B is een leverontsteking ten gevolge van een infectie met het Hepatitis B virus. Deze infectie kan acuut optreden waarbij er griepachtige klachten aanwezig zijn en evolueren naar een chronische, langdurige infectie.
Het Hepatitis B virus kan worden doorgegeven van moeder naar kind rond het moment van de bevalling (perinatale transmissie), door onbeschermd seksueel contact of door contact met besmet bloed (bv. contact met besmette naalden, besmette bloedtransfusie, …). Wanneer een acute hepatitis B-infectie op latere leeftijd wordt opgelopen, is de kans op volledige spontane genezing zeer groot. Slechts ongeveer 5% van deze infecties evolueert naar een chronische hepatitis B infectie.
Bij een chronische Hepatitis B infectie zijn er vaak geen klachten aanwezig. Bij sommige patiënten kan er leververlittekening (fibrose) of levercirrose optreden ten gevolgen van langdurige ontsteking. Bij deze patiënten, of indien het risico op gevorderd leverlijden, kan behandeling met antivirale therapie noodzakelijk zijn. Voor Hepatitis B is er een vaccinatie beschikbaar.
Hepatitis C
Het Hepatitis C virus wordt doorgegeven door contact met besmet bloed of onbeschermd seksueel contact; perinatale transmissie kan optreden maar in mindere mate. In tegenstelling tot Hepatitis B evolueert een acute Hepatitis C infectie meestal naar een chronische infectie; dit bij 75 – 85% van de patiënten.
Een chronische Hepatitis C infectie kan leiden tot leververlittekening (fibrose) en
uiteindelijk tot levercirrose. Elke patiënt met een chronische Hepatitis C infectie komt in aanmerking voor behandeling, dit gebeurt met specifieke antivirale medicatie die tijdelijk wordt ingenomen. Met de huidige beschikbare therapie is de kans op genezing van de infectie zeer groot (> 95%).